درباره واقعیت

[ad_1]

یاور مشیرفر می‌گه:

سعید جان
من در هیچ سطحی نیستم. فکر نمیکنم که هیچ کدام از دوستانمان هم چنین ادعایی داشته باشند. ما همه اینجا دور شمع محمدرضا جمع شده ایم، فقط برای این که خودمان بودن را بهتر تجربه کنیم.

آنچه برای من مهم است، «سعید فعله گری» است، حتی اگر تمام عمرش دانشگاه ندیده باشد یا حتی یک ساعت هم کار نکرده باشد. باور کن من فقط نگران توأم، نگران آینده ات. من دوست توأم و خودم را موظف به حمایت از تو میدانم.
خوشبختانه هنوز سی ساله نشده ای و هنوز راه درازی برای تعالی داری. قدم اول خودت بودن همین است که خودت را با همه ضعف ها و توانمندی هایت بپذیری.
اگر تو نتوانستی به کامیونیتی ما وارد شوی، من اول از همه تقصیر خودم را می پذیرم، چون نتوانستم خودم را طوری نشان دهم که تو «خودت» باشی.
پس از زین به بعد این راه را با هم میپیماییم.
با مهر و سپاس
یاور

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *